Уважаемые гости и пользователи сайта! Мы с радостью представляем вашему вниманию книгу Тосине Решида `ÊZDÎYATÎ OLEKE HÊ JÎ NE NASKIRÎ`. В ней представлен интересный материал о религии езидизм, её догмах и проблемах на современном этапе. На сайте, книга будет представлена в трёх частях. Автор готов ответить читателям на различные вопросы, если они возникнут у вас. Желаем приятного чтения! С Уважением, Администрация KOG

Nîsana rengîn, Nîsana bi gul û kulîlkan ve xemilî, bûka mehan, bûka biharê, reş girêda. Çarşema Sor, Sersala divêt bi gul û kulîlkên rengîn ve bixemilîya, reş wergirt, dewsa govend, stran û dîlanan şîn û girî kete nav êzdîxanê. Berê keçeke êzdî, ji ber ku erebekî misilman hiz kiribû, kuştin. Bavê keça xwe ne kuşt, bira xwîşka xwe nekuşt. Xortine mayîn hatin, keç ji mal derxistin û bi hovîtîke nedîtî û nebînayî kuştin. Hovîtîke usan, gava dikeve bîra min xwîn di tamarên min de dicemide. Û ez ji xwe dipirsim. Bi rastî em êzdî usane? Zilm û zora bi sedsalan anîne serê me, em jî kirine hov, em jî kirine zalim? Nizanim!

Gencên Başîqa bi keviran keçeke êzdî kuştine. Ji bo ‘namûsê’, ji bo evîna wê û xortekî erebî misilman. Ji mala bavê derxistine û bi kevira kuştine. Wêne jî kişandine, wekî ew ‘mêranîya’ wan neyê ji bîra kirin. Xortekî êzdî, xwendkarê zankoya Duhokê xwe kuştîye, ji ber ku ser keçeke kurde misilman bengî bûye, lê mirovên wan dijî zewaca wan bûne. Keçê jî agir berî xwe dayê, lê pê re gihîştine, nehîştine bişewite.

Abas bira, were îro tas, fîncana em havxin, Eşqa kurd û Kurdistanê, carekê jî em vexun, Bira fîncan bikin şingîn, dengê şûra bînin bîr, Dengê şûrê şêx Sihîdê, efat Barzan, Êzdanşîr. Di van rêzan de hêzeke êpîkî heye, qey bêjî dengbêjekî ji paşla gel derketî, ku ber çavê xwe bûyar gişk dîtine, ev êpîk nitirandîye. ‘Şinge şinga şûr, mertalan, qûrtînîya mêrê mêrxas’ di van rêzan de tê bihîsin.

Berî vê min di gotareke xwe de besa wan kesan kiribû, ku dihatin nav êzdîyên Kavkazê, propoganda dijî kurdan û piştgirtina rêjîma Îraqê dikirin. Min hingê navên wan kesan ne anî, wekî zaroyên wan neêşînim. Lê gava ew bîr û bawarî ji alîyê zaroyên wan de jî tên parastin, divêt her tişt vekirî bê gotin. Êzdî û pirsa wan îro di sîyaseta mezin de bûne diravê hûr. Bi wan dilîzin. Dor du hevta berê rojhilatnasên ermenîya xwe mukur hatin, wekî pirsa ku êzdî ne kurdin wan derxistîye meydanê ji bo welatê wan nebe welatekî bi ‘faktora kurdan’.

Lê gelo ermenî îro çawan li kurda dinhêrin? Doktora dîroknasîyê ji Zanîngeha Yêrêvanêye Dewletê, Vîktorîya Arakêlova di wê gotûbêjê de dibêje: “Hema bi serî berhemên rojhilatnasên ermenî êzdî çawan komeke êtno-olîye cihê hatin pejirandin. Dûarojê ev bawarî ser rada navnetewî jî hate nas kirinê. Ev yek ji bo asayîşa netewî faktoreke giring bû, wê xetera welatê bi ‘faktora kurda’ ji me dûr xist. Cihê kirina êzdîyan ji kurdan ne tenê ji bo dûr xistina ‘faktora kurda’ bû, ew ji bo planên hê mezin bû. Nimûneke mayîn ji gotinên V. Arakêlova.

Уважаемые гости и пользователи нашего сайта! Предлагаем Вам прочитать мнение господина Тосине Решид, о принятии христианства езидами. Итак, вопрос тот же, пользователя " N_U_K_R_I_5_5_5": Как вы относитесь к тому, что некоторые езиды принимают христианство? Тосине Решид: Свобода совести, вероисповедания - одно из фундаментальных прав человека. Но всё- таки больно. Религия, которая бесчисленными жертвами просуществовала более четырёх тысяч лет и известна своими гуманными принципами, для части езидов под угрозой исчезновения.

Я обычно пишу на курдском языке. Это принцип. Я считаю, что одной из главных обязанностей курдской интеллигенции, это сохранение и развитие курдского языка.

Van çend salên dawî têma êzdîyan ketîya rojava çapemenîyê. Çend kovar û malperên êzdîyan tên weşandin. Gelek kesên êzdî, ku berê tu caran ser pirsa êzdîyan ne dinvîsîn, niha bêtir guh didin wê problêmê.
Bi bawarîya min ev jî teherekî hişyar bûn, xwe naskirina netewîye.